Budowa japońskiego miecza

Wyjaśnienie terminów:

• ha - tnąca krawędź ostrza miecza,
• hamon - linia hartu wzdłuż ostrza,
• kissaki - ostry koniec miecza,
• mei - podpis twórcy miecza, najczęściej znajduje się na nakago,
• mekugi ana - otwór w nakago, przez który przechodzi mekugi,
• mune/mine - tępa strona ostrza japońskiego miecza,
• nakago - część ostrza, która znajduje się w rękojeści,
• shinogi ji - płaska strona ostrza miecza,
• sori - głębokość krzywizny ostrza,
• yokote - przednia część ostrza, pomiędzy kissaki i początkiem ha,
• habaki - kołnierz nakładany na ostrze przed tsuba,
• kashira - koniec rękojeści miecza,
• koiguchi - początek, otwór saya,
• kojiri - koniec saya,
• kurigata - ucho znajdujące się z boku saya, przez które przechodzi sageo,
• makidome - węzeł znajdujący się przy końcu tsuka, blisko kashira,
• mekugi - drewniany, bambusowy (lub wykonany z innego wytrzymałego materiału kołeczek), który mocuje ostrze w rękojeści,
• menuki - ozdobne, metalowe elementy pod oplotem,
• sageo - taśma z jedwabiu lub bawełny używana do przymocowywania saya do hakama,
• same - skóra płaszczki, która pokryta jest drewniana rękojeść, znajduje się pod oplotem,
• saya - pochwa miecza,
• seppa - metalowe podkładki umieszczane po obydwu stronach tsuba,
• tsuba - garda miecza, najczęściej wykonana z metalu, znajduje się pomiędzy ostrzem, a rękojeścią, chroni ręce, 
• tsuka - rękojeść miecza,
• bo - hi zbroczę,
• nagasa - długość ostrza,
• sori - krzywizna miecza,
• shinogi - grzbiet ostrza,
• hiraji - powierzchnia pomiędzy shinogi a hamon,
• kashira - gane otwór w końcówce miecza,
• shito - dome otwór w kurigata przez które przechodzi sageo,
• tsuka-ito - oplot z taśmy na rękojeść,
• mono-uchi - część miecza za kissaki, ok jednej trzeciej długości klingi,
• hasaki - ostrze,
• boshi - hartowana linia która rozciąga się do kissaki,
• fuchi - kołnierz metalowy kończący rękojeść miecz od strony tsuby,